Το μοναστήρι της Παναγιάς Ζαπατινα στο Αρχοντοχωρι

Επισκοπή Αχελώου - Μάστρου Αιτωλοακαρνανίας

Στην περιοχή της Παραχελωίτιδας σε χαμηλό λόφο νότια του χωριού Μάστρου υψώνεται η επισκοπή Μάστρου, που τιμάται στο όνομα του Αγίου Ιωάννη του «Ριγανά». Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη εδώ πρέπει να ήταν η έδρα του επισκόπου Αχελώου. Αρχικά ο ναός κτίστηκε ως τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερυψωμένο το μεσαίο κλίτος, με τρεις ημικυκλικές αψίδες και με νάρθηκα. Είχε στην κάτοψη το σχήμα του στενόμακρου ορθογωνίου και χωριζόταν σε τρία κλίτη με συνεχόμενους τοίχους που έφεραν τοξοειδή ανοίγματα. Το μνημείο ανήκει στην κατηγορία των ναών που αποτελούν τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις παλαιοχριστιανικές βασιλικές και στις βασιλικές της μεσοβυζαντινής περιόδου. Στην κόγχη του ιερού διακρίνεται η Πλατυτέρα ανάμεσα σε δύο ολόσωμους αρχαγγέλους με αυτοκρατορικές στολές που κρατούν σφαίρα. Σε μικρότερη κλίμακα διακρίνεται αμυδρά γονατιστός κληρικός, ενδεχομένως ο αφιερωτής. Οι τοιχογραφίες του ναού πρέπει να είναι του 12ου-13ου αιώνα. Μικρά τμήματα από το ψηφιδωτό δάπεδο του ναού με διακόσμηση παλαιοχριστιανικής εποχής σώζονται σήμερα στο κεντρικό κλίτος και στο δάπεδο της κόγχης του ιερού.

Λίμνη Οζερος .Ν.Αιτωλοακαρνανίας

Η λίμνη Οζερός (ή Γαλίτσα) βρίσκεται δυτικά του ποταμού Αχελώου, περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος με την πόλη του Αγρινίου.

Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό από χείμαρρους που απαντούν κυρίως στο ανατολικό και νοτιοανατολικό τμήμα της, καθώς επίσης και από τον Αχελώο, όταν υπερχειλίζει. Παρουσιάζει έντονες μεταβολές της στάθμης του νερού, που οφείλονται κυρίως στην υπόγεια απορροή.Έχει έκταση 10-11,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίμετρο 14 χιλιόμετρα, μέγιστο μήκος 5 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος 2,6 χιλιόμετρα και βάθος 8-10 μέτρα. Είναι καρστική λίμνη τεκτονικής προέλευσης και βρίσκεται κατά μήκος της τεκτονικής τάφρου του Αγρινίου.

Η λίμνη έχει ευρεία λεκάνη απορροής, το δυτικό τμήμα της οποίας περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα του λοφου του λιγοβιτσιου.Η δυτική πλευρά της είναι βραχώδης, με θαμνώδη βλάστηση. Στα μέρη αυτά έχει αναπτυχθεί βλάστηση φρυγάνων με κύριο είδος την Phlomis fruticosa. Στη βάση της βραχώδους ακτής υπάρχει μια μικρή αμμώδης ζώνη, όπου φύεται το είδος Lippia nodiflora. Στις άλλες πλευρές της λίμνης υπάρχουν εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις. Στην ανατολική πλευρά της απαντούν έλη με βλάστηση που κυριαρχείται από τα είδη Scirpus maritimus, Eleocharis palustris, Carex otrubae κ.λπ., καθώς και μια σχεδόν συνεχής ζώνη με τα υπερυδατικά είδη Phragmites australis, Typha domingensis και κατά τόπους Scirpus littoralis. Το παλιό παραποτάμιο δάσος έχει ελαττωθεί σημαντικά και υπάρχουν μόνο μερικές απομονωμένες συστάδες με Populus και Salix.

Οι υδρόβιοι μικροοργανισμοί, που είναι το κυρίαρχο στοιχείο της πρωτογενούς χλωρίδας και πολύτιμοι δείκτες της βιολογικής κατάστασης της λίμνης, περιλαμβάνουν πολλά είδη από Cyanophyta, Chlorophyta, Euglenophyta, Bacillariophyta (Diatomae) Chrysophyta και Pyrrhophyta. Πολλά από αυτά τα είδη παρουσιάζουν σημαντικές φυτογεωγραφικές εξαπλώσεις, ενώ άλλα είναι σπάνια ή με τοπική εξάπλωση. Επίσης, ορισμένα από αυτά είναι ενδημικά της Ελλάδας.

Η λίμνη διατηρεί ενδιαφέρουσα χλωρίδα και πανίδα και παρουσιάζει ιδιαίτερη φυσική ομορφιά. Εκτεταμένοι καλαμιώνες, που αναπτύσσονται στις όχθες της λίμνης προσφέρουν καταφύγιο στην άγρια πανίδα. Ανάμεσα στα φυτικά taxa της περιοχής υπάρχει το σημαντικό είδος Lippia nodiflora, που παρουσιάζει ενδιαφέρουσα γεωγραφική εξάπλωση, καθώς επίσης και τα είδη Ranunculus baudotii και Valerianella locusta. Αυτά παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, αφού έχουν περιορισμένη ή διάσπαρτη κατανομή στην Ελλάδα.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι υδρόβιοι μικροοργανισμοί που είναι σπάνιοι ή με σποραδική εξάπλωση ή ακόμη και ενδημικοί της Ελλάδας. Από τα είδη σπονδυλωτών που απαντούν στην περιοχή επισημαίνεται η παρουσία της βίδρας (Lutra lutra), η οποία αποτελεί και ένδειξη των καλών οικολογικών συνθηκών που επικρατούν εκεί, επειδή το είδος αυτό προτιμά «υγιείς» οικοτόπους. Υπάρχουν επίσης δύο είδη ψαριών, τα Cobitis trichonica και Silurus aristotelis που είναι ενδημικά της περιοχής Αιτωλίας (Τριχωνίδα, Λυσιμαχία, Οζερός, Αμβρακία και Αχελώος). Όπως οι άλλες λίμνες της Αιτωλοακαρνανίας, η λίμνη Οζερός είναι σημαντική για τα μεταναστευτικά πουλιά. Επίσης μερικά υδρόβια και παρυδάτια πουλιά χρησιμοποιούν τη λίμνη ως περιοχή αναπαραγωγής. Στην περιοχή έχουν ακόμη καταγραφεί αρκετά αρπακτικά πουλιά. Εκτός αυτών, η λίμνη είναι σημαντική για άρδευση, αλιεία, ψυχαγωγία, επιστημονικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.                                                                                Πηγή: Υπουργείο  Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής αλλάγης

 

                                        

                                       

Κολχικο - στο βελανιδοδασος Ξηρομέρου. Το κολχικό είναι ένα από τα πρώτα φυτά που ανθίζουν, (πριν καν μπει), το φθινόπωρο. Το κολχικό είναι πολυετές, βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου και δυτικής Ασίας, αλλά πλέον έχει μεταφερθεί σε όλη την Ευρώπη και στη βόρεια Αμερική. Στη Ελλάδα απαντώνται 26 είδη. Αυτό το πανέμορφο αλλά και πολύ δηλητηριώδες φυτό μεγαλώνει κυρίως σε υγρά μέρη, σε λιβάδια και ξέφωτα από δάση. Τα άνθη είναι πολύ όμορφα, πολύ μεγάλα και πολύ ρόδινα. Το λουλούδι έχει και αρσενικά αναπαραγωγικά όργανα (6 στήμονες) και θηλυκά (3 ύπερους).

Ί

Ο ήλιος εβασιλεψε Έλληνα μου - Γιάννης Μακρυγιάννης

Γιαλυνα Γιάννινα

Ενα βίντεο που έφτιαξα παλιότερα  ακούγοντας το ποιήμα του Μιχάλη Γκανά Γιάλυνα Γιάννινα απο τους αδελφούς Κατσιμίχα .Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι του Κώστα Μπαλάφα.




Ο Μιχάλης Γκανάς είναι Έλληνας ποιητής και στιχουργός.

Γεννήθηκε στον Τσαμαντά Θεσπρωτίας το1944 και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Εργάστηκε ως βιβλιοπώλης, ως επιμελητής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών και ως κειμενογράφος. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από σημαντικούς Έλληνες και ξένους μουσικοσυνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, oAra Dinkjian, κ.ά. Το 1994 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο ποίησης.

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

"Ακάθιστος δείπνος" 1978"Μητριά πατρίδα" 1980"Μαύρα λιθάρια" 1980"Γυάλινα Γιάννενα" 1989"Παραλογή" 1993

Τα κορμιά και τα μαχαίρια 1994

"Τα μικρά, 1969-1999

Άγνωστα και γνωστά ποιήματα" 2000

"Στίχοι" 2002"Γυναικών" 2010 κ.ά.                                                                                                                http://www.giannena-e.gr/Grammata%20kai%20tehnes/poiitikos%20logos/Gkanas_Mihalis_Poiimata_Katalogos.aspx                                                                                                                  Ο Κώστας Μπαλάφας (1920 - 9 Οκτωβρίου 2011) ήταν σημαντικός Έλληναςφωτογράφος, γνωστός για την καταγραφή του τρόπου ζωής της ελληνικής υπαίθρου, το αλβανικό μέτωπο, την Κατοχή και τον αγώνα του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο[1]

ΒίοςΕπεξεργασία

Ο Μπαλάφας γεννήθηκε το 1920 στηνΚυψέλη Άρτας από την οποία έφυγε σε αναζήτηση εργασίας στην Αθήνα. Εργαζόμενος σε γαλακτοκομείο πατριώτη του και φοιτώντας σε νυχτερινό σχολείο μετέβη στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων και κατόπιν στην Ιταλία έως το 1939 όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη γαλακτολογία. Επιστρέφοντας στα Ιωάννινα διορίστηκε έκτακτος υπάλληλος στη Γαλακτοκομική Σχολή[2]. Στα Γιάννενα τον βρήκε η Ιταλική εισβολή κι αργότερα η Γερμανική Κατοχή. Κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ ως αντάρτης-τυφεκιοφόρος, ενώ  παράλληλα, φωτογράφιζε τις μάχες, τις κτηνωδίες του κατοχικού στρατού αλλά και την δύσκολη ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου. Τον ένοπλο αντάρτικο αγώνα κατά των κατακτητών τον αποτύπωσε στο φωτογραφικό λεύκωμα "Το Αντάρτικο στην Ήπειρο" που εκδόθηκε το 1991 με πρόλογο του φίλου και συναδέλφου του Σπύρου Μελετζή.

Μετά την περιπέτεια του πολέμου και του Εμφυλίου βρέθηκε στη ΔΕΗ. Αργότερα εργάστηκε ως οπερατέρ της Ελληνικής τηλεόρασης, ο πρώτος στη δοκιμαστική εκπομπή της ΔΕΘ[3], για να καθιερωθεί αργότερα στο φιλμ «Δωδώνεια», που γυρίστηκε το 1960[4]

Η ενασχόληση με τη φωτογραφίαΕπεξεργασία

Κατά την περίοδο των σπουδών του στα Ιωάννινα αγόρασε την πρώτη τουφωτογραφική μηχανή (Junior Kodak) την οποία αντικατέστησε στην περίοδο της Ιταλίας με μια Robot, μαθαίνοντας εμπειρικά την τέχνη του σκοτεινού θαλάμου σε γειτονικό φωτογραφείο. Τη μηχανή του χρησιμοποίησε αργότερα για να απαθανατίσει την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την περίοδο της γερμανικής Κατοχής και τον ένοπλο αγώνα του ΕΛΑΣ, τον οποίο ακολούθησε ως τυφεκιοφόρος[5]. Το  σύνολο  της δουλειάς του αυτής θα αποτελέσει αργότερα ένα σπουδαίο φωτογραφικό ντοκουμέντο, που, μαζί με αυτό του Σπύρου Μελετζή, θα αποδειχτούν οι μοναδικές ουσιαστικά φωτογραφικές μαρτυρίες της Αντίστασης στα βουνά. Οι σκληρές συνθήκες ζωής και οι αγώνες του ελληνικού λαού για ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια επέδρασαν στον ευρύτερο ψυχισμό του και διαμόρφωσαν το ύφος της φωτογραφικής του δουλειάς, ιδίως σε θέματα κοινωνικού προβληματισμού, τα οποία κυρίως τον απασχόλησαν.

Η ΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2006 ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΡΙΓΑΝΗΣ ΚΑΙ ΓΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ