Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Dictamnus albus Δίκταμος ο λευκός στο βελανιδόδασος - Γουριώτισσα Αιτωλοακαρνανίας







Όνομα ΦυτούDictamnus albus
Ελληνική ΟνομασίαΔίκταμος ο λευκός
Λαϊκή ΟνομασίαΑτίταμος, Έρωντας, Σταμόχορτο
Οικογένεια φυτώνLamiaceae (Χειλανθή)
Χαρακτηριστικά ΦυτούΠολυετής, αυτοφυής πόα, ύψους 10-30cm, με μικρά, γυαλιστερά, δερματώδη φύλλα, καστανούς ή μαύρους καρπούς σχήματος καρυδιού και μικρά, ρόδινα άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο
ΠεριοχήΒελανιδόδασος  περιοχή Γουριώτισσα Αιτωλοακαρνανίας
Μέρη του Φυτού με δραστικές ουσίεςΌλο το φυτό
Δραστικές ΟυσίεςΑιθέριο έλαιο (περιέχει θυμόλη, γ-τερπινένιο, π-κυµένιο, καρβακρόλη, καμφορά κ.ά.), λιπίδια, λιπαρά οξέα, στερόλες, πολυφαινόλες, φλαβονοειδή, κουµαρίνες, τριτερπένια.
Φαρμακολογικές δράσεις-ΕφαρμογέςΧρησιμοποιείται ως στυπτικό, καταπραϋντικό κυρίως κατά των στομαχικών και εντερικών πόνων, ανθελμινθικό, αντιβακτηριακό, διουρητικό και αποχρεμπτικό. Χορηγείται επίσης, κατά της αϋπνίας, της έντονης εμμηνόρροιας, της γρίπης, του κρυολογήματος και του πονοκεφάλου. Εφαρμόζεται εξωτερικά υπό τη μορφήν καταπλάσματος για τη θεραπεία φλεγμονωδών παθήσεων του δέρματος, αποστημάτων, δερματικών εξελκώσεων και δοθιηνών.
Τρόπος ΧορήγησηςΧορηγείται ως καταπραϋντικό, επουλωτικό και στυπτικό υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι, 10-15g ξηρού βοτάνου βράζονται σε 500ml νερό), βάμματος (15-20g του βοτάνου σε διάλυμα αιθυλικής αλκοόλης 25%, 50-60ml την ημέρα) και εγχύματος (5-10g ξηρού βοτάνου σε ένα φλυτζάνι βραστό νερό).
Προειδοποίηση: Δεν συνιστάται η χρήση παρασκευασμάτων βοτάνων χωρίς την ενημέρωση του θεράποντα ιατρού ή φαρμακοποιού. Ενδέχεται οι ουσίες που περιέχουν να αλληλεπιδράσουν με το/τα φάρμακα, που ήδη παίρνει ο ασθενής και να εξουδετερώσουν τη θεραπευτική τους δράση ή να προκαλέσουν τοξικότητα. Μπορεί επίσης, να επιβαρύνουν περεταίρω εξασθενημένες ζωτικές λειτουργίες με κίνδυνο για την υγεία και την ζωή του ασθενούς.
Ανεπιθύμητες ΕνέργειεςΔεν έχει αναφερθεί καμία ανεπιθύμητη ενέργεια.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Παλαιά Μονή Αγίας Λαύρας Καλάβρυτα Αχαιας

Η Μονή Ιδρύθηκε από έναν συνασκητή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη, το μοναχό Ευγένιο, το 961 μ.Χ.  Σώζεται το πρώτο Καθολικό της Μονής, ένας δίκλιτος σταυρεπίστεγος ναός στο στόμιο σπηλιάς με δύο σειρές τοιχογραφιών. Αυτή η πρώτη μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από φωτιά το 1585. Στη συνέχεια, η Μονή έμεινε έρημη για 15 χρόνια ώσπου κάποιος Καλαβρυτινός ράπτης ονόματι Ιωάννης, απογοητευμένος από τις απιστίες της συζύγου του, αποφάσισε να αφήσει τα εγκόσμια και να ξαναχτίσει τη μονή της Αγίας Λαύρας. Το 1689 η μονή μεταφέρθηκε στη σημερινή της θέση.   

































 

  










 Φωτογραφία Καραίσκος Τάσος